หยก Type A B C ต่างกันอย่างไร และทำไมต้องสนใจ

หยกเป็นอัญมณีที่ราคาต่างกันได้มากที่สุดระหว่างของแท้กับของปรับปรุงคุณภาพ เม็ดที่หน้าตาเหมือนกันในตู้เดียวกันอาจต่างกันยี่สิบเท่า

เจไดต์กับเนไฟรต์ไม่ใช่หินชนิดเดียวกัน

คำว่าหยกในภาษาไทยครอบคลุมแร่สองชนิดที่ต่างกันสิ้นเชิง

เจไดต์ เป็นชนิดที่ราคาสูง มาจากพม่าเป็นหลัก มีสีเขียวสดถึงเขียวมรกต โปร่งแสงกว่า และเนื้อดูเป็นเม็ดละเอียดคล้ายน้ำแข็ง

เนไฟรต์ พบทั่วไปมากกว่า มาจากจีน แคนาดา นิวซีแลนด์ สีมักเขียวขุ่นหรือเขียวอมเทา เนื้อเหนียวกว่าแต่โปร่งแสงน้อยกว่า ราคาต่ำกว่าเจไดต์มาก

ทั้งสองอย่างเรียกว่าหยกได้ถูกต้อง แต่เวลาซื้อขายควรถามให้ชัดว่าเป็นชนิดไหน

ระบบ Type A B C

ระบบนี้ไม่ได้บอกคุณภาพ แต่บอก ระดับการปรับปรุงคุณภาพ ซึ่งสำคัญกว่า

Type B และ C ไม่ได้ผิดกฎหมายถ้าแจ้งตามจริง ปัญหาคือหลายที่ไม่แจ้ง แล้วขายในราคา Type A

ที่ต้องเข้าใจคือ Type B ผ่านการฟอกกรดซึ่งกัดโครงสร้างภายในให้พรุน ทำให้หยกเปราะกว่าเดิมด้วย ไม่ใช่แค่เรื่องความสวยเสื่อม

ข้อสังเกตเบื้องต้น

ไม่มีวิธีไหนที่ตาเปล่าฟันธงได้ 100% แต่มีสัญญาณเตือน

สีเขียวที่สดสม่ำเสมอเกินไปทั้งชิ้น โดยไม่มีการไล่โทนหรือลายเส้นธรรมชาติเลย มักเป็นของย้อม หยกธรรมชาติแทบทุกชิ้นมีความไม่สม่ำเสมอ

ส่องไฟฉายทะลุแล้วดู ถ้าเห็นสีเป็นเส้นใยแทรกตามรอยแตกเล็ก ๆ นั่นคือสีย้อมที่ซึมเข้าตามรอย ไม่ใช่สีจากเนื้อหิน

เคาะเบา ๆ กับหยกอีกชิ้น Type A จะให้เสียงกังวานใส ส่วน Type B เสียงจะทึบกว่าเพราะเรซินดูดซับ วิธีนี้ต้องเคยฟังของจริงมาก่อนถึงจะแยกออก

สรุปคือถ้าจะจ่ายเงินก้อนใหญ่ ให้ขอใบรับรอง GIT ตรวจเรื่องนี้ได้และระบุ Type ชัดเจน ค่าตรวจไม่กี่ร้อยบาทเทียบกับส่วนต่างราคาที่เป็นหลักหมื่นถือว่าคุ้มมาก